Bezpieczeństwo digital signage przestało być tematem wyłącznie dla działów IT. Przekonały się o tym galerie handlowe w dniu ciszy wyborczej: 14 października 2023 roku na infokioskach w 20 centrach w całym kraju pojawiły się treści związane z wyborami. Jak opisał Wprost, powołując się na ustalenia śledczych, hakerzy włamali się na serwer firmy zarządzającej kioskami i zmienili treści zdalnie. Śledztwo umorzono, bo sprawców nie wykryto. W 2025 roku CERT Polska odnotował 55,6 mln zdarzeń związanych z usługami narażonymi na ataki, dotyczących 810 173 polskich adresów IP (Raport roczny CERT Polska 2025), a każdy panel CMS wystawiony do internetu powiększa tę statystykę. Bezpieczeństwo digital signage to zestaw zabezpieczeń, dzięki którym CMS, serwery, playery i konta użytkowników pozostają pod kontrolą właściciela sieci, a na ekrany trafiają wyłącznie zatwierdzone treści.
Ten poradnik powstał dla integratorów i operatorów sieci ekranów, którzy budują, wdrażają albo utrzymują systemy digital signage dla swoich klientów i muszą odpowiadać na związane z tym pytania o bezpieczeństwo.
Dla nich bezpieczeństwo digital signage to temat handlowy w tym samym stopniu co techniczny. Kiedy hongkoński zespół reagowania na incydenty HKCERT przetestował ekrany ośmiu marek, znalazł 20 podatności, w tym dziesięć wysokiego ryzyka. Na pokazie na żywo przejął kontrolę nad ekranem w zaledwie trzy sekundy, a z ankiety wśród 624 firm wyszło, że 39% w ogóle nie ocenia ryzyka związanego ze swoimi nośnikami (HKCERT). Klienci pamiętają takie historie, więc na rozmowach o projekcie pada wprost pytanie, czy mniejsza firma programistyczna jest równie bezpieczna jak Samsung.
Bezpieczeństwo digital signage zależy od kont, serwerów, urządzeń i ludzi, którzy je utrzymują, a marka na pudełku żadnej z tych rzeczy sama nie chroni.
Pytania, na które odpowiada ten tekst:
- Czym jest bezpieczeństwo digital signage?
- Jak napastnicy przejmowali sieci ekranów w latach 2023–2026?
- Które elementy systemu digital signage są najsłabsze?
- Czy oprogramowanie mniejszej firmy jest równie bezpieczne jak Samsung?
- Co integrator i dział IT klienta powinni sprawdzić przed uruchomieniem ekranów?
- Jak nowelizacja ustawy o KSC, NIS2 i Cyber Resilience Act wpływają na dostawców ekranów?
Włamania na ekrany digital signage – drogi, którymi przejmuje się ekrany
Zestawienia słynnych włamań na ekrany digital signage zwykle kończą się na 2018 roku. Incydenty z ostatnich trzech lat są cenniejsze, bo znamy ich przyczyny, a łączy je wzorzec ważny dla bezpieczeństwa digital signage: napastnicy wchodzili od strony zarządzania i dopiero stamtąd docierali do ekranów.
Incydenty z lat 2023–2026, które naruszyły bezpieczeństwo digital signage
Tabela zbiera zweryfikowane incydenty i drogę wejścia, którą podali śledczy, operatorzy albo prasa branżowa.
| Incydent | Wyświetlona treść | Zgłoszona droga wejścia |
|---|---|---|
| Infokioski w 20 galeriach handlowych w Polsce, 14 października 2023 (cisza wyborcza) | Treści związane z wyborami | Serwer firmy zarządzającej kioskami |
| Mary Brown’s, Kanada, kwiecień 2025 (ok. 300 restauracji) | Nieautoryzowane treści na ekranach przy ladzie i w drive-thru | Phishing, a potem przejęte konto użytkownika CMS-a |
| Przystankowe tablice e-papierowe LA Metro, październik 2025 | Fałszywe ostrzeżenie o zagrożeniu | Zewnętrzny system zarządzania treścią |
| Lotnisko Ercan, Cypr Północny, wrzesień 2026 | Zdjęcie osoby, numer telefonu i hasło polityczne | Zdalny dostęp do systemu operacyjnego serwera |
Źródła: Wprost (Polska), invidis (Mary Brown’s), KTLA (LA Metro) i AV Magazine (Ercan). W sprawie Mary Brown’s invidis podkreśla, że same systemy CMS nie zostały bezpośrednio zaatakowane – napastnicy zalogowali się skradzionym kontem.
Atak na całą flotę i atak na jeden ekran
Dwa rodzaje ataku wymagają dwóch rodzajów obrony. Przejęcie całej floty, jak w każdym przypadku z tabeli, odbywa się po stronie zarządzania: przez konto w CMS-ie, serwer CMS-a albo chmurowy system dostawcy, który rozsyła treści na setki ekranów naraz. Jedno przejęte logowanie sięga dalej niż jakikolwiek napastnik stojący w sklepie.
Atak na pojedynczy ekran dzieje się przy urządzeniu: na ekranie dotykowym, z którego przeglądarki w trybie kiosku da się uciec, przez port USB uruchamiający plik multimedialny albo przez podczerwień i aplikację w telefonie, która udaje pilota. Taki atak dotyczy jednej lokalizacji naraz, ale w przestrzeni publicznej jeden nieprzyzwoity obraz na jednym kiosku wystarczy, żeby trafić do mediów. Bezpieczeństwo digital signage musi obejmować oba scenariusze.
Bezpieczeństwo digital signage na czterech warstwach: panel, serwer, playery i sieć
Sieć ekranów ma cztery warstwy, które może zaatakować intruz: panel CMS, serwer CMS-a, playery i ruch sieciowy między nimi. Każda ma innego właściciela, dlatego słabym punktem bywa szczelina między dostawcą oprogramowania, integratorem a działem IT klienta.
Panel CMS i konta użytkowników
Panel CMS to klucz do wszystkich ekranów, więc konta użytkowników są najcenniejszym celem. Phishing, wspólne loginy i hasła używane też w innych serwisach otworzyły drogę napastnikom w sprawie Mary Brown's i w wielu innych. Z tego samego powodu niewłaściwa kontrola dostępu otwiera listę OWASP Top 10:2025, czyli zestawienie najpoważniejszych zagrożeń dla aplikacji webowych.
Większość tego ryzyka ograniczają trzy zabezpieczenia. Logowanie dwuskładnikowe sprawia, że samo skradzione hasło nie wystarcza. Role ograniczone do organizacji, lokalizacji albo pojedynczego playera powodują, że pracownik marketingu franczyzobiorcy dociera tylko do ekranów tego franczyzobiorcy. Rejestr zdarzeń zapisuje z kolei autora każdej zmiany, więc nieoczekiwaną kampanię da się wyśledzić w kilka minut. W systemach CMS, które tworzymy, logowanie dwuskładnikowe jest standardem, uprawnienia nadaje się na poziomie użytkownika, organizacji albo lokalizacji, organizację można ograniczyć do określonej liczby playerów, a zdarzenia systemowe są rejestrowane.
Serwer CMS i to, kto go zabezpiecza
Serwery CMS instalowane u klienta często są słabym punktem, bo lądują w publicznym internecie. W maju 2025 roku Arctic Wolf naliczył w wyszukiwarce Shodan blisko 5 tys. publicznie dostępnych serwerów MagicINFO, i to w czasie, gdy znana w nich luka była aktywnie wykorzystywana (Help Net Security). Panel widoczny z internetu może przeskanować każdy, kto go znajdzie.
Bezpieczeństwo digital signage po stronie serwera to wspólna praca. Dostawca pisze bezpieczny kod i wydaje poprawki, ale jeśli CMS stoi u klienta, to dział IT klienta decyduje o zaporze, aktualizacjach systemu operacyjnego i widoczności panelu w internecie. Mówimy to klientom wprost na początku projektu: oprogramowanie da się dobrze zabezpieczyć, ale przejęty serwer i tak odsłania wszystko, co na nim działa.
Playery, tryb kiosku i porty fizyczne
Przy playerach i kioskach do oprogramowania dochodzi dostęp fizyczny, a bezpieczeństwo kiosków staje się częścią bezpieczeństwa digital signage. W testach laboratoryjnych HKCERT znalazł ekrany dotykowe, z których dało się wyjść poza aplikację, złośliwe programy uruchamiane z nośnika USB, wystawione porty i możliwość sterowania urządzeniem przez podczerwień (badanie HKCERT). Tryb kiosku da się obejść: podatności z lat 2023–2026 pokazują ucieczki z trybów kiosku w agentach Windows (CVE-2023-51751), kioskach opartych na Chromium (CVE-2023-48654) i w nakładce One UI Samsunga (CVE-2025-21032), dlatego aplikacja na kiosk wymaga osobnego utwardzenia.
Drugim powracającym problemem są domyślne hasła. W aktualizacji ostrzeżenia dotyczącego playerów BrightSign, opublikowanej na początku 2026 roku, amerykańska agencja CISA opisała domyślne hasło, które da się odgadnąć na podstawie informacji o urządzeniu. Poprawka objęła tylko nowe instalacje, więc w starszych hasło trzeba było zmienić ręcznie (CISA ICSA-25-126-03). Z tym wiąże się sterowanie sprzętem. Na ekranach Samsunga funkcje takie jak zdalny restart, zmiana źródła sygnału czy jasności wymagają aplikacji podpisanej certyfikatem partnera Samsunga, a na Androidzie takie sterowanie zwykle wymaga uprawnień roota. Zgoda na roota to osobna decyzja dotycząca bezpieczeństwa i trzeba ją podjąć świadomie.
Ruch sieciowy między CMS-em, playerami i magazynem plików
Czwartą warstwą jest sam ruch w sieci. Playery pobierają harmonogramy i pliki z CMS-a oraz z magazynu plików, często przez wspólną sieć sklepu albo obiektu, a każdy, kto jest w tej sieci, może odczytać lub zmienić nieszyfrowaną komunikację. Player, który przyjmuje treści i aktualizacje bez sprawdzenia, skąd pochodzą, wyświetli wszystko, co do niego dotrze. Tę drogę zamykają szyfrowane połączenia między CMS-em, playerami i magazynem plików, podpisane aktualizacje oraz osobna sieć dla ekranów. Takie wydzielenie sprawia też, że przejęty player nie sięgnie terminali POS ani systemów biurowych.
Samsung MagicINFO a mniejsi dostawcy – od czego naprawdę zależy bezpieczeństwo digital signage
Klienci z założenia ufają Samsungowi, a integrator, który proponuje system na zamówienie, musi z tym zaufaniem konkurować. Historia własnego CMS-a Samsunga instalowanego u klienta pokazuje, dlaczego logo słabo mówi o bezpieczeństwie digital signage.
Podatności MagicINFO – oś czasu
MagicINFO 9 Server to od lat używany CMS Samsunga instalowany na serwerach klienta, z którego korzystają sklepy, lotniska, szpitale i restauracje. Jego historia podatności z lat 2024–2026 jest dobrze udokumentowana:
| Data | Zdarzenie |
|---|---|
| Sierpień 2024 | Samsung usuwa w wersji 21.1050 lukę CVE-2024-7399 (path traversal), która pozwala zapisywać pliki z uprawnieniami systemowymi |
| 30 kwietnia 2025 | Publikacja szczegółów technicznych i działającego exploita |
| Początek maja 2025 | Arctic Wolf obserwuje wykorzystanie luki w atakach, SANS ISC informuje o prawdopodobnej odmianie botnetu Mirai, która z niej korzysta |
| 7 maja 2025 | Huntress pokazuje, że załatana wersja 21.1050 wciąż jest podatna |
| Maj 2025 | Samsung wydaje poprawkę 21.1052, a CVE-2025-4632 trafia 22 maja do katalogu CISA KEV |
| 24 kwietnia 2026 | CISA dodaje pierwotną lukę CVE-2024-7399 do katalogu KEV, niemal rok po początku ataków |
| Sierpień 2024 – kwiecień 2026 | NVD odnotowuje 24 podatności MagicINFO 9 Server, w tym trzy z zakodowanymi na stałe danymi logowania |
Samsungowi trzeba oddać, że publikuje podatności i poprawki – wielu mniejszych dostawców nie publikuje żadnych, a brak zgłoszonych luk niczego nie dowodzi. Poprawka może okazać się niepełna i trzeba ją przetestować ponownie. Rządowe listy luk do pilnego łatania potrafią spóźniać się o miesiące. A serwer instalowany u klienta, widoczny z internetu, zamienia każdą nową lukę w alarm. Integratorzy, którzy planują odejście od MagicINFO – sprzedaż licencji on-premise kończy się z końcem 2026 roku (Samsung VX) – znajdą stronę kosztową w porównaniu Samsung VXT i MagicInfo.
Pytania o bezpieczeństwo digital signage ważniejsze niż logo
Dział IT klienta, który ocenia bezpieczeństwo digital signage, zaakceptuje mniejszego dostawcę, jeśli dostanie konkretne odpowiedzi. Oto pytania, które warto zadać każdemu dostawcy, także nam:
- Jak playery uwierzytelniają się na serwerze i czy dane dostępowe jednego urządzenia da się unieważnić?
- Czy cała komunikacja między CMS-em, playerami i magazynem plików jest szyfrowana?
- Czy aktualizacje aplikacji są podpisane, tak żeby player nie zainstalował cudzego kodu?
- Jakie role są dostępne i czy użytkownika da się ograniczyć do wybranych playerów?
- Kto testuje system, jak często i co poprawiono po ostatnim teście?
- Gdzie są przechowywane dane i do kogo należy konto hostingowe?
Szerzej piszemy o tym w artykule o oprogramowaniu digital signage pod własną marką. Dział IT przekonują konkretne odpowiedzi, a znajome logo jedynie odsuwa pytania w czasie. Platformę w tej skali, dziś to ok. 15 tys. urządzeń, opisujemy w case study IMS Sensory Media.
Bezpieczeństwo digital signage – lista kontrolna
Obowiązki związane z bezpieczeństwem digital signage dzielą się między ludzi, którzy prowadzą sieć ekranów, i tych, którzy utrzymują infrastrukturę pod nią.
Dla integratorów i operatorów
Te zabezpieczenia działają w CMS-ie i na playerach, więc integratorzy i operatorzy mogą wbudować je w produkt i pokazać klientowi, że działają.
- Logowanie dwuskładnikowe na każdym koncie w CMS-ie, bez wspólnych loginów, a tam, gdzie klient już go używa – logowanie przez SSO.
- Role ograniczone do organizacji, lokalizacji albo playera, tak żeby żadne pojedyncze konto nie sięgało wszystkich ekranów.
- Akceptacja nowych kampanii i rejestr zmian z nazwiskiem autora.
- Unikalne, możliwe do unieważnienia dane dostępowe każdego playera i żadnych domyślnych haseł, także na urządzeniach zamontowanych lata temu.
- Zablokowane urządzenia: wyłączone nieużywane porty i autoodtwarzanie z USB, ograniczone parowanie pilotów, ucieczka z trybu kiosku przetestowana na miejscu.
- Szyfrowana komunikacja i podpisane aktualizacje na każdej platformie playerów.
- Wyłącznik awaryjny, który w kilka minut wygasza wszystkie ekrany albo przełącza je na bezpieczne treści.
- Śledzenie komunikatów o podatnościach dla CMS-a, playerów i oprogramowania ekranów w całej flocie.
Dla działu IT klienta
Te zabezpieczenia dotyczą infrastruktury pod CMS-em, więc odpowiada za nie dział IT klienta, niezależnie od tego, kto napisał oprogramowanie.
- Serwer CMS poza publicznym internetem albo za VPN-em lub listą dozwolonych adresów IP.
- Regularne aktualizacje systemu operacyjnego, serwera WWW i bazy danych, z CIS Benchmarks jako punktem odniesienia tam, gdzie istnieją.
- Wydzielona sieć dla ekranów (osobny VLAN), oddzielona od terminali POS i systemów biurowych.
- Kopie zapasowe CMS-a i przetestowane odtwarzanie, bo czyste odtworzenie to najszybsza droga powrotu po incydencie.
- Obserwacja logów pod kątem nowych kont administratorów, logowań z nietypowych miejsc i kampanii publikowanych poza godzinami pracy.
- Bezpieczeństwo zapisane w umowie: obsługa podatności, czasy reakcji, kto hostuje system i gdzie są dane (z myślą o RODO).
Bezpieczeństwo digital signage w przepisach i testach
Bezpieczeństwo digital signage coraz częściej jest obowiązkiem prawnym. Integratorów, którzy sprzedają klientom z sektorów regulowanych, dotyczą trzy akty prawne, a wszystkie zmierzają w stronę dowodów, że systemy przetestowano.
Nowelizacja ustawy o KSC, NIS2 i Cyber Resilience Act
Dyrektywa NIS2 wymaga od podmiotów kluczowych i ważnych – szpitali, przewoźników, firm energetycznych czy części administracji – zarządzania bezpieczeństwem łańcucha dostaw, obsługi podatności w kupowanych i utrzymywanych systemach oraz stosowania uwierzytelniania wieloskładnikowego tam, gdzie to zasadne (art. 21). W Polsce wdraża ją nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (Dz.U. 2026 poz. 252), obowiązująca od 3 kwietnia 2026 roku. Według ITwiz podmioty objęte ustawą miały do 3 października 2026 roku złożyć wniosek o wpis do wykazu, a na dostosowanie systemów i procedur mają czas do 3 kwietnia 2027 roku. Dla integratora, który dostarcza ekrany takiemu klientowi, te obowiązki wracają w postaci wymagań przetargowych i zapisów w umowach.
Cyber Resilience Act dotyczy producentów produktów z elementami cyfrowymi. Od 11 września 2026 roku producenci muszą zgłaszać aktywnie wykorzystywane podatności i poważne incydenty, z wczesnym ostrzeżeniem w ciągu 24 godzin (Komisja Europejska), a pełne wymagania zaczną obowiązywać 11 grudnia 2027 roku. Wymagania zasadnicze z załącznika I brzmią jak lista kontrolna dla sieci ekranów: bezpieczna konfiguracja domyślna, ochrona przed nieuprawnionym dostępem, ograniczona powierzchnia ataku, w tym interfejsy zewnętrzne, oraz rejestrowanie dostępu i zmian. Stosowanie CRA do oprogramowania tworzonego dla jednego klienta warto skonsultować z prawnikiem.
Testy sprawdzające bezpieczeństwo digital signage
Rzetelny test bezpieczeństwa digital signage obejmuje każdą warstwę, a badanie HKCERT jest dobrym wzorem. Testerzy sprawdzali wybrane ekrany, ich aplikacje i webowe panele zarządzania metodą grey-box, z dostępem do sieci i danymi logowania do serwera, i znaleźli 11 problemów w panelach oraz 9 w urządzeniach. Test platformy digital signage powinien objąć:
- Panel webowy i API – najpierw kontrolę dostępu, potem resztę OWASP Top 10.
- Serwer – konfigurację systemu operacyjnego, serwera WWW i bazy danych porównaną z wzorcem utwardzenia.
- Aplikacje playerów i urządzenia – porty, USB, podczerwień, ucieczkę z trybu kiosku i mechanizm aktualizacji.
- Ruch sieciowy – szyfrowanie między CMS-em, playerami i magazynem plików.
- Poprawkę – ponowny test po każdej korekcie, bo obejście poprawki w MagicINFO pokazało, że łatki potrafią chybić.
Zanim platforma trafi na ekrany klienta, testujemy ją warstwa po warstwie: panel webowy i API, konfigurację serwera, aplikacje playerów i urządzenia oraz ruch sieciowy, a po każdej poprawce testujemy ponownie.
Tej samej uwagi wymagają systemy pisane w pośpiechu z pomocą narzędzi AI, bo wygenerowany kod często pomija kontrolę dostępu i bezpieczną konfigurację. Takie luki wyłapujemy w ramach audytu aplikacji z vibe codingu.
Wyznacz właściciela każdej warstwy – dostawcę, integratora i dział IT klienta – zanim pierwszy ekran zacznie działać, i wpisz te nazwiska do umowy serwisowej.
Jeśli potrzebujesz CMS-a i playerów, które zaakceptuje dział IT twojego klienta, porozmawiaj z nami o tworzeniu CMS do digital signage.
FAQ – bezpieczeństwo digital signage
Krótkie odpowiedzi na pytania, które integratorzy najczęściej słyszą od klientów i ich działów IT.
Czym jest bezpieczeństwo digital signage?
Bezpieczeństwo digital signage to ochrona sieci ekranów przed przejęciem przez osoby nieuprawnione. Obejmuje panel CMS z kontami użytkowników, serwer, na którym działa, playery i kioski oraz komunikację między nimi, a jego cel jest prosty: emitowane są tylko zatwierdzone treści, a każdą zmianę da się przypisać konkretnej osobie. W praktyce odpowiedzialność dzielą między siebie dostawca oprogramowania, integrator i dział IT klienta.
Czy ktoś może podmienić treść na ekranie reklamowym?
Tak, a ostatnie przypadki pokazują, że dzieje się to głównie od strony zarządzania: przez skradzione konto w CMS-ie, przejęty serwer CMS-a albo chmurowy system dostawcy. Napastnik z takim dostępem może jednocześnie wysłać własne treści na wszystkie podłączone ekrany. Najczęstsze drogi zamyka logowanie dwuskładnikowe, wąskie uprawnienia użytkowników i serwer CMS-a niewidoczny z publicznego internetu.
Czy system mniejszej firmy jest mniej bezpieczny niż Samsung?
Nie z założenia. Serwer MagicINFO Samsunga miał w latach 2024–2026 24 zarejestrowane podatności, w tym aktywnie wykorzystywane i zakodowane na stałe hasła, więc sama wielkość firmy niewiele gwarantuje. Decyduje sposób obsługi logowania, ról, aktualizacji, testów i poprawek oraz dowody, takie jak udokumentowana historia działania w dużej sieci.
Jak zabezpieczyć CMS do digital signage i playery?
Bezpieczeństwo digital signage łączy zabezpieczenia na kilku warstwach:
- Konta – logowanie dwuskładnikowe, role ograniczone do wybranych playerów i rejestr zmian.
- Serwer – aktualny, utwardzony i niewidoczny z publicznego internetu.
- Playery – unikalne dane dostępowe, podpisane aktualizacje, szyfrowana komunikacja i wyłączone nieużywane porty.
Regularne testy i ponowny test po każdej poprawce pilnują, żeby te zabezpieczenia nie zostały tylko na papierze.
Co zrobić, gdy ekran zostanie przejęty?
Po włamaniu na ekran liczy się szybka reakcja w ustalonej kolejności:
- Zdejmij treść – wygaś ekrany albo przełącz je na bezpieczne treści z CMS-a, ewentualnie odetnij im sieć.
- Zamknij drogę wejścia – zmień hasła, unieważnij sesje i dane dostępowe urządzeń, załataj serwer.
- Zabezpiecz dowody – zachowaj logi i zrzuty ekranu na potrzeby śledztwa i ewentualnego zgłoszenia incydentu.
Potem ustal konto albo system, z którego skorzystał napastnik, i zawęź uprawnienia, zanim przywrócisz normalną emisję.
Co sprawdzić przed uruchomieniem sieci digital signage?
Sprawdź, czy każde konto w CMS-ie ma logowanie dwuskładnikowe i rolę ograniczoną do potrzebnych ekranów, czy każdy player ma własne, możliwe do unieważnienia dane dostępowe bez domyślnego hasła i czy nieużywane porty oraz drogi ucieczki z trybu kiosku są zamknięte. Po stronie infrastruktury serwer CMS-a powinien być aktualny i niewidoczny z publicznego internetu, ekrany powinny działać w wydzielonej sieci, a odtwarzanie z kopii zapasowej powinno być przetestowane. Na koniec wpisz do umowy właściciela każdej warstwy.
Czy NIS2 i ustawa o KSC dotyczą digital signage?
Przepisy dotyczą organizacji, nie ekranów, ale ekrany używane przez podmiot kluczowy lub ważny – szpital, lotnisko czy firmę energetyczną – mieszczą się w jego obowiązkach bezpieczeństwa. Tacy klienci muszą zarządzać ryzykiem w łańcuchu dostaw i uwierzytelnianiem wieloskładnikowym, więc przenoszą wymagania na dostawców ekranów. W Polsce znowelizowana ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa obowiązuje od 3 kwietnia 2026 roku.
Czy tryb kiosku wystarczy, żeby zabezpieczyć ekran dotykowy?
Nie. Tryb kiosku ogranicza to, co może zrobić przypadkowy użytkownik, ale opublikowane podatności pokazują ucieczki przez okna dialogowe plików, skróty klawiszowe, ekrany pomocy i funkcje przeglądarki. Bezpieczeństwo kiosku w przestrzeni publicznej wymaga też utwardzonego systemu operacyjnego, wyłączonych portów i skrótów, zablokowanej przeglądarki oraz testu przeprowadzonego przez kogoś, kto celowo próbuje się wydostać z aplikacji.
